1977'den beri amatör telsizciyim. Kendimi her işten anlayan bir amatör olarak görmeyi seviyorum. Amatör telsizin pek çok alanından keyif alıyorum: HF, uydular, FT8 ve VarAC gibi dijital modlar, DMR/Wires ve D-Star gibi VHF modları, ara sıra yarışmalar ve DX peşinde koşmak. Uydularda FT4 denedim, uydu üzerinden APRS yaptım. Galiba bir şeyi çözmeyi, sonra da yenisine geçmeyi seviyorum. CW becerimi geliştirmekten de keyif alıyorum. Liste uzayıp gidiyor.
Profesyonel geçmişim hep Bilgi Teknolojileri (BT) ve çevresinde geçti. Ortaokulda, 11 yaşındayken amatör telsize ilgi duymaya başladım; bunun sebebi Florian amcamdı (W1FA, SK). Şehre gelip bizi ziyaret eder, 2 metrede çalışmak için beni havaalanı yakınındaki vadiden yukarıya arabayla çıkarırdı.
Bu beni büyülemişti. Hemen işin içine daldım ve yerel amatör telsiz kulübünü buldum. Usta öğreticim gerçekten de Elmer adında bir amatördü. Aylık kulüp toplantıları onun ahırında yapılırdı. Bolca askeri fazla ekipman ödünç aldım ve Ağustos 1977'de, 12. yaş günüm civarında lisansımı aldım.
Kristal kontrollü bir Heathkit DX-40 verici ve Hallicrafters SX-110 alıcıyla insanlarla CW bağlantısı kurmak için elimden geleni yaptım. Hakkımda yerel gazetede, sonra da eyalet gazetesinde bir haber bile çıktı. Sonunda yerel gazete için bağlantı kurabildiğim tek kişi şehrin öbür ucundaki bir amatördü! Vadide, alüminyum kaplı bir evde yaşamanın dezavantajları vardı!
Bisikletimle elimde el telsizimle şehirde dolaşırdım; ev istasyonumu da HF istasyonum için derme çatma bir röle olarak bağlamıştım. O zamanlar pek yasal değildi, ama şehir merkezinde bisikletin üstünden Rusya ile başka nasıl konuşabilirdim ki?
Lisede elektronik öğretmenim bir amatördü; okulun çatısına bir istasyon ve anten kurduk. Daha gazete dağıtma işim bile yokken, yerel bir amatör bana şirketinde yer süpürme işi verdi. Amatör telsizden keyif aldım ve sonunda Extra sınıfı lisansımı aldım.
O günlerde CW ve yazılı sınavlara girmek için FCC ofisine gitmeniz gerekiyordu. Boston'a gitmek benim için ülkenin öbür ucuna gitmek gibiydi. Neyse ki oraya giden diğer amatörlerle birlikte gidebildim.
Amatörler bana hep iyi davrandı. İlk yazılım geliştirme işimi üniversitedeyken buldum; bir şekilde hafta ortası derslere girip perşembeden pazartesiye firmware yazdım. Mühendislik müdürü bir amatördü, beni şirkete sokan kişi de kulübümden bir amatördü. Donanım laboratuvarında başladım ama o kadar kötüydüm ki bana yazılımda bir şans verdiler. Neyse ki orada fena iş çıkarmadım.
Üniversitede hocalarımla aramda bir aşk/nefret ilişkisi vardı. Bir devlet okuluydu ve bilgisayar programı yeniydi. Yazılım geliştirmede aktiftim ve özellikle Unix sistemlerine çok meraklıydım. Muhtemelen biraz da kibirliydim! Bir dersi ya çok iyi geçer ya da kıl payı kurtarırdım. Genç hocaların bazıları sorduğum sorulardan pek hoşlanmazdı, ama tecrübeli olanlar — amatör telsizci hocam gibi — hoşlanırdı!
Üniversiteyi erken bıraktıktan sonra Boston'un Route-128 bölgesinde yazılım geliştirmeye başladım. Yerel bir restoran kendilerine satış noktası sistemi kurmamı isteyince yan iş olarak danışmanlık yapmaya başladım. Bu, eğitim, danışmanlık ve sonunda yönetilen hizmetler alanlarında birden fazla şirket kurduğum uzun bir yolculuğun başlangıcıydı. Ayağa kalkmama yardım eden amatör telsizdi. AT&T Bell Labs'a (orada da pek çok amatör vardı) alt düzey bir Unix danışmanı olarak girmemin de zararı olmadı.
Amatör telsiz hayatımın hep sabit bir parçası oldu. Kariyerimin başında bana yardımcı olan dostluklar ve bağlantılar kazandırmakla kalmadı; çocukken kendimi özel ve özgüvenli hissettirdi. Dar çevremin dışındaki insanlarla iletişim kurabilmemde de payı olduğuna eminim.
Amatör telsiz bana yalnızca meslek hayatımda değil, özel hayatımda da yol gösterdi. Eşimle 30 yıl önce ilk tanıştığımızda babasının amatör telsizci olduğunu söyledi. Şüpheliydim; muhtemelen bir CB telsizi vardır diye düşündüm. Çağrı işaretini hemen söyleyince çok etkilendim. O an işi bağladı mı bilmiyorum ama bunun bir işaret olduğuna inandım (ve haklıydım)!
Bu hobiye bir şeyler geri verme umuduyla 2022'de ARRL'ye BT Direktörü olarak katıldım. Pek çok harika insanla ve çok yetenekli amatörlerle tanıştığım harika bir deneyimdi. Logbook of The World (LoTW) dahil iç ve dışa dönük sistemleri öğrenme fırsatı buldum.
Oradaki zamanım büyük ölçüde sistem entegrasyonu sorunlarıyla ve bir buluta geçiş sürecinin başlangıcıyla geçti. BT Direktörü olarak LoTW'nin adım adım, modüler biçimde modernleştirilmesinin nasıl işleyebileceğini düşünmeye başladım — işe TQSL uygulamasını iyileştirerek (sertifika yedekleme ve kurtarma) LoTW ekibimizin destek yükünü azaltmak ve QSO kayıt işlemlerinin büyük kısmını buluta taşımakla başlayarak. Bu çalışmayı başlatmayı arzuluyordum, ancak iş başlamadan Eylül 2023'te ARRL'den ayrıldım. Görece küçük bir kuruluş için ARRL'nin önemli miktarda tescilli eski sistemi var. Küçük bir ekip ve mali kısıtlarla birleşince bu, modernleşmeyi zor — ama imkânsız olmayan — bir meydan okuma hâline getiriyor.
ARRL'ye, bu hobiye ve küçük bir çocuğun bu dünyaya girmesine yardım eden, yol boyunca ona fırsatlar tanıyan insanlara sonsuza dek minnettar kalacağım; o görünmez dalgaları düşündükçe hâlâ hayret ediyorum.
